เมนู

คัณฐีธัมมปทัฏฐกถา
ยกศัพท์แปล ภาค ๓
เรื่องภิกษุ ๕๐๐ ผู้ขวนขวายในปฐวีกถา
๑. ๑/๕ ตั้งแต่ เต กิร ภวควตา สทฺธึ ชนปทจาริกํ
เป็นต้นไป.
กิร ได้ยินว่า เต ภิกฺขู อ. ภิกษุ ท. เหล่านั้น จริตฺวา เที่ยว
ไปแล้ว ชนปทาจาริกํ สู่ที่จาริกในชนบท สทฺธึ กับ ภควตา ด้วย
พระผู้มีพระภาคเจ้า อาคนฺตฺวา มาแล้ว เชตวนํ สู่พระเชตวัน
นิสินฺนา นั่งแล้ว อุปฏฺฐานสาลายํ ในศาลาอันเป็นที่บำรุง สายณฺห-
สมเย ในสมัยแห่งวันในเวลาเย็น กเถสุํ กล่าวแล้ว ปฐวีกถํ ซึ่ง
ถ้อยคำเป็นเครื่องพรรณนาซึ่งแผ่นดินว่า อสุกคามโต อสุกคามคมนฏฺ-
ฐาเน อ. ที่อันเป็นที่ไป จากบ้านโน้น สู่บ้านโน้น สมํ เป็นที่สม่ำ
เสมอ (โหติ ) ย่อมเป็น ---- วิสมํ เป็นที่มีความสม่ำเสมอไปปราศ
แล้ว ---- --- กทฺทมพหุลํ เป็นที่มีเปือกตมมาก ---- ---- สกฺขรพหุลํ เป็น
ที่มีก้อนกรวดมาก ---- ---- กาฬมตฺติกํ เป็นที่มีดินอันดำ ---- อสุกคามโต
อสุกคามคมนฏฺฐาเน อ. ที่อันเป็นที่ไปจากบ้านโน้นสู่บ้านโน้น ตมฺพ-
มตฺติกํ เป็นที่มีดินอันแดง (โหติ) ย่อมเป็น อิติ ดังนี้ อตฺตโน

๑. ประโยคที่ละไว้ เวลาแปลเขียนเพิ่มให้เต็มทุกประโยค ฯ